تبلیغات
دامون پی سازان DAMOONPEYSAZAN - اموزش و پرورش
دامون پی سازان DAMOONPEYSAZAN
غذای سالم ، خانواده سالم جامعه سالم با تلگرام SAMINHM@
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :دامون
چند روز قبل ابوی گرامی را ،که بازنشسته آموزش و پرورش است، بردم اداره آموزش و پرورش تا امورات خویش را انجام دهد. از جهت کنجکاوی ، چرخی در فضای اداره زدم. فضای آن با گذشته هیچ تفاوتی نداشت. گوئی در ایستگاه آخر راه آهن چلغاز محله سیر می کردی. از نشاط خبری نبود. چهره معلمانی که در رفت و آمد بودند و اندکی آشنا ، همان چهره ی گذشته هایی بود که بهتر از حال بوده است. بی روح و بی انگیزه. وسط سالن طبقه دوم نمایشگاهی از ساخته های دست دانش آموزان دیدم. حس کردم باید دید. رفتم دیدم. اما چیز جدیدی ندیدم. نوع کاردستی ها همانهائی بود که سی چهل سال پیش من و هم کلاسی هایم می ساختیم. با این تفاوت که آن زمان ما خودمان می ساختیم ولی الان والدین برای فرزند می سازند یا نجار محله. برای مثال،از چوب بستنی خانه ای ساخته بودند که شاید والدین خانه رویائی خویش را به عنوان کاردستی کودکشان ساخته بوند. یا با چوب طرح چکشی را نجار محله ساخته بود.
در مجموع می شود گفت که خلاقیتی مشهود نبود که جدید و نوع آوری محسوب گردد. یعنی درب آموزش و پرورش شهر ما و شاید هم کل کشور در این سی چهل سال، بر همان پاشنه فرسوده می چرخد. خلاقیت محجور مانده در این سیستم.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 5 اسفند 1395
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی